[ اَ بُلْ مُ رَ ] (اِخ) عبداللََّه بن ابی الهذیل. تابعی است او به اسناد از ابی بکر و عمر و علی و عبداللََّه بن مسعود روایت دارد و حدیثهای او مرسل است و از عمّار و خباب بن ارت و عبداللََّه بن عمروبن العاص و ابی هریره و جریر و ابن عباس و عبدالرحمن ابزی حدیث شنیده است و صاحب صفةالصفوة آرد که ابوفروة میگفت ما با عبداللََّه بن ابی الهذیل مجالست داشتیم و چون کسی حدیثی از احادیث مردم بمیان می آورد عبداللََّه می گفت ما برای این ننشسته ایم و خالدبن ابی سنان گوید: وقتی ابوالمغیرة از ذنوب خویش شکایت میکرد، مردی او را گفت آیا تو تقی نقی نیستی عبداللََّه گفت خدایا این مرد میخواهد بواسطهٔ من بتو تقرب جوید و من ترا شاهد میگیرم بر دشمنی و عداوت او. رجوع به صفةالصفوه ج ۳ ص ۱۷ شود.