[ اَ بُلْ مَ ] (اِخ) البقال. عثمان بن علی بن المعمربن ابی عمامه. برادر ابی سعد معمربن علی واعظ. او ادب از عبدالواحدبن برهان و ابومحمد حسن بن دهان و غیر آن دو فراگرفته است و گویند سیرتی غیر مرضی داشته و تارک الصلوة بوده است و ارتکاب محظورات میکرده. وفات او به سال ۵۱۷ هـ . ق. است و از شعر اوست: اری شعرة بیضاء فی الخد نابته لها لوعة فی صفحةالصدر ثابته و من شؤمها انی اذا رمت نتفها نتفت سواها وهی تضحک شامته. رجوع به فوات الوفیات ج ۲ ص ۳۱ شود.