معنی و تعریف
[ ذَ ] (اِخ) نام آتشکده ای که در
تبریز بوده است و معنی ترکیبی آن نگهدارنده
و حافظ و خازن آتش است، چه آذر به معنی
آتش و بادگان به معنی نگهدارنده و خزانه دار
و حفظکننده باشد. (از برهان
قاطع): اندر خلافت او [ عمر ]
اویس بن انیس القرنی به آذربادگان بمرد.
(مجمل التواریخ). ||
نام شهر
تبریز. (برهان). || (اِ مرکب) آتشخانه.
بیت النار. آتشکده. || شمال. (مفاتیح).