[ اَ بُلْ مُ ظَفْ فَ ] (اِخ) رئیس غزنین. وی بروزگار مسعود غزنوی نایب پدرش خواجه علی بود. رجوع شود به تاریخ بیهقی چ ادیب ص ۲۴۷. و ظاهراً ممدوح فرخی در قصیده ای بمطلع ذیل: دلم در جنبش آمد بار دیگر ندانم تا چه دارد باز در سر. همین ابوالمظفر است که گوید: گناه دل بدان بخشم از این پس که کرده ست آفرین خواجه از بر کدامین خواجه آن خواجه که امروز بدو نازد همی شاه مظفر چراغ گوهر قاضی محمد نسیج وحد عالم بوالمظفر نکونامی گرفته لیکن از فضل بزرگی یافته لیکن ز گوهر رئیس بن رئیس از گاه آدم وزین پس همچنین تا روز محشر سخندانی که بشکافد مثل موی سخنگوئی که بچکاند مثل زر.... همیشه شاد و خندان باد و دلشاد ملک محمود شاه هفت کشور. و در این صورت ابوالمظفر و پدرش خواجه از احفاد قاضی محمد بوده اند.