[ اَ بُلْ مُ ظَفْ فَ ] (اِخ) خوافی. احمدبن محمدبن المظفر الخوافی الفقیه الشافعی. او فقه از امام الحرمین جوینی فرا گرفت و قضاء طوس و نواحی آن داشت. وفات وی بطوس به سال ۵۰۰ هـ . ق. اتفاق افتاد.