[ اَ بُلْ مُ ظَفْ فَ ] (اِخ) چغانی. عبداللََّه بن احمدبن محمدبن مظفربن محتاج در سنهٔ ۳۳۷ هـ . ق. که فیمابین ابوعلی چغانی و امیر نوح صلح افتاد ابوعلی او را بعنوان رهینهٔ صلح ببخارا فرستاد و وی معزّز و مکرّم در خدمت امیر نوح بسر می برد تا در سنهٔ ۳۴۰ از اسب بر زمین افتاد و وفات یافت و جسدش را بچغانیان نزد پدرش بردند. رجوع شود به حواشی چهار مقاله چ لیدن ص ۱۶۵.