[ اَ بُلْ مُ ظَفْ فَ ] (اِخ) جمح یا جخج. از شعرای باستانی. یک بیت از این شاعر برای کلمهٔ آباد در لغت نامهٔ اسدی آمده است: ویران شده دلها بمی آبادان گردد آباد بر آن دست که پرورد رز آباد.