[ اَ بُلْ مُ ظَفْ فَ ] (اِخ) ابن محمدبن ثابت الخجندی. از خاندان خجندیان اصفهان. وی در سنهٔ ۴۶۹ هـ . ق. در ری حین وعظ بر دست مردی علوی کشته شد. رجوع به تعلیقات علامهٔ قزوینی بر لباب الالباب ج ۱ ص ۳۵۴ شود.