معنی و تعریف
[ اَفْ ] (اِ) اَذاراَفْیون. نوعی از
زبدالبحر است که آن را کف دریا گویند.
(برهان). و آن استخوان نوعی از نواعم است
که در یونانی سِپیا گویند و در فرانسه آن را
سِش و بیسکویت دو مِر خوانند، و این
حیوان در دریا پیرامون خویش مادهٔ سیاهی
افشاند دفاع خویش را و در چین از این
سیاهی آنگاه که منجمد شود نقس و دودهٔ
مرکب کنند و این همان مرکب معروف بچینی
است.