معنی و تعریف
[ اَ بُلْ سِ ] (اِخ) محمدبن
ابی العباس فضل بن احمد. پدر او خواجه
ابوالعباس فضل بن احمد وزیر محمودبن
سبکتکین و برادر وی ادیب و شاعر معروف
علی بن فضل معروف بحجاج است و
چنانکه عتبی گوید: او در بلاغت و براعت
یگانهٔ روزگار خویش و در میان اکفاء و
اقران سرآمد عصر و ذکر او در اقطار
خراسان منتشر و نظم و نثر او شایع و
مستفیض بود. لیکن حرفت ادب نابهنگام در
وی رسید و در نضرت جوانی و خضرت
امانی در حیات پدر فروشد و شاعری
معاصر در رثاء او گفته است:
یا عین جودی بدم ساجم
علی الفتی الحرّ ابی القاسم
قدکاد ان یهدمنی فقده
لولا التسلّی بابی القاسم.