[ اَ بُلْ سِ ] (اِخ) فقیه. وی از خواص ابوعلی بن سیمجور بود و کرتی از جانب وی برسالت نزد فائق و امیرک طوسی شد و در جنگی که میان ابوالقاسم بن سیمجور و بکتوزن روی داد ابوالقاسم فقیه عمدهٔ لشکر و عماد کار و بر مقدمهٔ سپاه ابوالقاسم بود و هم وقتی از دست ابوعلی سیمجور بمحاصرهٔ ابونصربن محمدبن اسد و پسر او شار غرشستان پرداخت و آن ولایت بگرفت و پس از آنکه پسر سیمجور منهزم گشت ابوالقاسم فقیه با جمعی دیگر از وجوه قوم به اسارت بکتوزن گرفتار آمدند. رجوع به ترجمهٔ تاریخ یمینی چ طهران ص ۳۳۷ و بعد آن شود.