[ اَ بُلْ سِ ] (اِخ) سالار بوزکان. این مرد که بگفتهٔ بیهقی از کفات و دهات الرجال و زده و کوفتهٔ سوری بود بزمان غزنویان پنهانی با ترکمانان سلجوقی مکاتبت داشته است و آنگاه که ینال و طغرل به نیشابور آمدند او سه چهارهزار سوار آورده بود با سلاح و کار ترکمانان را جان بر میان بسته و طغرل در راه که می آمد سخن همه با او و موفق میگفت. و عاقبت کار او در تاریخ بیهقی به دست نمی آید. رجوع به تاریخ بیهقی چ ادیب ص ۵۶۴ و ۵۶۵ و ۵۶۶ شود.