معنی و تعریف
[ اَ بُلْ سِ ] (اِخ) ابن اخشید.
اخشید به سال ۳۳۴ هـ . ق. درگذشت و دو
پسر صغیر برجای ماند به نام ابوالقاسم و
ابوالحسن. و ابوالمسک کافور غلام حبشی
اخشید که سمت اتابکی ابوالقاسم داشت
پس از اخشید او را بر اریکهٔ ملک نشاند و
بنام او برتق و فتق امور ملک پرداخت و
پس از پانزده سال (۳۴۹ هـ . ق.) ابوالقاسم
درگذشت و کافور بعد از وی ابوالحسن بن
اخشید را بپادشاهی برداشت. رجوع به
حبیب السیر ج ۱ ص ۳۵۸ شود.