معنی و تعریف
[ اَ بُلْ سِ ] (اِخ) ابراهیم بن
ابی بکر عبداللََّه حصیری. فقیه و ندیم از
ندماء مسعودبن محمود سبکتکین. او از
جانب مسعودبن محمود سبکتکین نوبتی به
سال ۴۲۲ هـ . ق. برسولی نزد قدرخان شد تا
جلوس مسعود و عزل محمد را بخان آگهی
دهد و تجدید عهود کند و کرت دیگر بعقد
نکاح دختر قدرخان برای مسعود که از
پیش نامزد محمدبن محمود بود و دختر
بغراتکین برای مودودبن مسعود بترکستان
رفت و بعلت مرگ قدرخان این امر دیر
کشید و قریب چهارسال حصیری بترکستان
بماند تا در سلطنت بغراخان با مهدشاه
خاتون دختر قدرخان و دختر بغراخان بغزنه
بازگشت وحصیری تا زمان فرخ زادبن
مسعود میزیست. رجوع به تاریخ بیهقی چ
ادیب ص ۷۷، ۱۵۷، ۱۶۸، ۱۹۴، ۲۰۸،
۲۰۹، ۲۱۰، ۲۱۳، ۲۱۶، ۳۶۶ و ۴۳۲ شود.