[ اَ بُلْ فَ ] (اِخ) ابن شیخ مبارک متخلص به فیضی (۹۵۴ -۱۰۱۱ هـ . ق.). برادر ابوالفضل ناگری. او را به زبان فارسی اشعاری است بشیوهٔ هندیان و منظومهٔ افسانهٔ نل و دمن و تفسیر سواطع الالهام (۱۰۰۲) از اوست و در این تفسیر همهٔ آیات قرآنیه را با کلماتی مرکب از حروف مهمله ترجمه کرده است و نسخه ای از آن در کتابخانهٔ نگارنده هست. و وی در واقعهٔ برادر خود بقتل رسید. رجوع به ابوالفضل ناگری شود.