معنی و تعریف
[ اَ بُ فَ لِ خُ تْ تَ ]
(اِخ) محمدبن حسن. یکی از مشایخ صوفیه.
از مردم ختل ماوراءالنهر. او بقرن چهارم در
خراسان معروف بود و آنگاه به شام هجرت
کرد و در بیت الجبرین ساکن شد و گاهی
بکوه لکام از نواحی جبل لبنان میرفت. در
نفحات الانس شرح حالات او آمده است و
تاریخ وفات او مذکور نیست.