معنی و تعریف
[ تَ بْ با ] (اِخ) البصری. از مردم بصره
که به بغداد رفت و در آنجا از مروبن مرزوق و
عمربن الحصین و محمدبن ابی بکر المقدمی
حدیث کرد و ابوعمروبن السماک الدقاق و
ابوالعباس محمدبن احمدبن عبداللََّه از وی
روایت کرده اند. (انساب سمعانی ورق ۱۰۳
الف).