معنی و تعریف
[ تِ ءُ دُ کِ بُ زُ ]
(اِخ) پادشاه «اُستروگوتها» و پایه گذار
سلطنت آنان در ایتالیا بود. وی بسال ۴۵۵ م.
متولد شد و در سال ۴۷۱ بسلطنت رسید.
عناوین ریاست قشون چریک، کنسول و
معاونت امپراطوری را بدست آورد. از
۴۸۸-۴۹۰ م. ایتالیا را اشغال کرد و
«اودوآکر» را در سال ۴۹۳ کشت و
فرمانروایی مطلقی برای خود ترتیب داد.
امیری مطلع و پرحرارت بود و دو وزیر
ارجمند «کاسیودور» و «بس» او را
حمایت می کردند. وی برای درهم آمیختن
گوتها و رومن ها کوشش بی نتیجه ای کرد.
همسر دوم او خواهر «کلوویس» بود.
تئودوریک در سال ۵۲۶ م. درگذشت.