[ اَ بُلْ فَ ] (اِخ) محمدبن حسن ختلی. یکی از شیوخ تصوف در اواخر مائهٔ چهارم و اوائل مائهٔ پنجم هجری. ابتدا در خراسان میزیست سپس به شام شد و در بیت الجبرین اقامت گزید و او شیخ ابوالحسن علی بن عثمان هجویری غزنوی صاحب کتاب کشف المحجوب است. ابوالفضل عالم بعلم تفسیر و روایات بود و مرید شیخ ابوالحسین حصری و صاحب سرّ اوست و از اقران ابوعمرو قزوینی و ابوالحسن سالبه است و مدّت ۶۰ سال در عزلت و انزوا گذرانید و بیشتر به جبل لکام میبود و عمری دراز یافت و از سخنان اوست که «الدنیا یوم و لنا فیها صوم». اوست و هم در بیت الجبرین درگذشت، ظاهراً در اوایل مائهٔ پنجم. رجوع به نامهٔ دانشوران ج ۲ ص ۲۷۱ و کشف المحجوب هجویری و نفحات الانس جامی شود.