معنی و تعریف
[ اَ بُلْ فَ ] (اِخ) تاج الدین بن
طاهر. از پادشاهان سیستان که بزمان
سلاجقه نیم استقلالی داشتند. او با سلطان
سنجر در محاربهٔ غزان اسیر شد و سپس
رهائی یافت و بسیستان بازگشت و تا گاه
مرگ فرمان راند. اخلاف وی نیز تا زمان
سلطهٔ مغول در سیستان همین سمت داشتند.