معنی و تعریف
[ اَ بُلْ فَ ] (اِخ) ابن یامین.
طبیبی یهودی معروف به شریطی. از مردم
حلب. آنگاه که شرف الدین طوسی عالم
علوم ریاضی و سایر اصول حکمت بحلب
شد و بدانجا اقامت گزید ابوالفضل تلمذ او
گزید و از وی قسمی از علوم متداولهٔ قوم
فراگرفت و از آنجمله در عدد و زیج و
تسییر موالید مهارت یافت. و طبابت اوساط
مردم می کرد و به آخر عته و اختلال در عقل
وی راه یافت و به سال ۶۰۴ هـ . ق. بی خَلَفی
در حلب درگذشت. و مؤلفین نامهٔ دانشوران
بجای کلمهٔ شریطی، ابن شرائطی آورده اند.
رجوع به نامهٔ دانشوران ج ۲ ص ۴۴۷ و
تاریخ الحکمای قفطی ص ۴۲۶ شود.