معنی و تعریف
[ اَ بُلْ فَ ءِ ] (اِخ) صالح بن
احمد سروی مازندرانی. از علمای مشهور
روزگار صفویان داماد ملامحمدتقی مجلسی
و شاگرد او. وی در اصفهان میزیست و در
سال ۱۰۸۱ هـ . ق. درگذشت و بمقبرهٔ
مجلسی او را بخاک سپردند. او راست:
شرح اصول کافی و شرح معالم الاصول و
کتب و رسائل دیگر.