معنی و تعریف
[ اَ بُلْ رِ ] (اِخ) عبدالعزیزبن
ابی اسحاق ابراهیم. از امرای بنی حفص
تونس. او پس از ابی اسحاق ابراهیم و پیش
از ابوحفص عمر اول، مدتی کوتاه امارت
یافت. پس از آنکه پدر ابوالفارس امارت را
به پسر داد ابن ابی عماره آن ملک را غصب
و تسخیر کرد و در ۶۸۲ هـ . ق. ابوالفارس را
بکشت. تا در ۶۸۳ ابوحفص عمر اول بر
ابن عماره دست یافت و وی را بقتل رسانید
و ملک موروث به دست کرد.