[ اَ بُلْ غَ ] (اِخ) ابوعبداللََّه محمد ثانی، ابن ابی ابراهیم احمد از امرای بنی اغلب بشمال افریقیه. او پس از برادر خویش زیادةاللََّه در ۲۵۰ هـ . ق. امارت یافت و بزمان وی مسلمانان جزیرهٔ مالطه را تسخیر کردند و در سواحل طرابلس غرب قلاع جنگی بساختند و قسمتی از جزیرهٔ صقلیه را نیز از روم انتزاع کردند. وفات ابوالغرانیق به سال ۲۶۱ هـ . ق. بود.