[ اَ بُلْ ] (اِخ) اول. سیزدهمین از خوانین ازبک خیوه (از ۱۰۵۳ تا ۱۰۷۴ هـ . ق.). او پس از برادر خویش اسفندیار امارت یافت چون بیست سال فرمان راند باختیار دست از تاج و تخت بکشید و امارت به پسر خویش انوشه داد و۱۰۷۴ هـ . ق. درگذشت و او را کتابی است در تاریخ تاتار و آن کتاب به آلمانی ترجمه شده و نیز بفرانسه در لیدن در ۱۷۲۶ م. به طبع رسیده است.