[ خُ رَ ] (اِ مصغر) آخُرِ خُرد. || (اِ مرکب) ترقوه. چنبر گردن. آخُره : تیغ تو تیز نیست که شد خنک توسنی (کذا) درخورد او بگردن خصم آخرک بود. امیرخسرو.