[ اَ بُلْ عَ بْ با ] (اِخ) خضراوی. احمدبن علی بن احمد نحوی لغوی. وی از مردم باجه بود و بیشتر بلاد اندلس را در طلب علم بپیمود و در جزیرةالخضراء اقامت گزید و چندی در اوکش قضا راند و به سال ۵۰۰ یا ۵۴۵ هـ . ق. درگذشت. (روضات الجنات از بغیه).