معنی و تعریف
[ اَ بُصْ صَ ] (اِخ) تقی الدّین بن
نجم الدّین بن عبیداللََّه حلبی فقیه شیعی در
نیمهٔ اول مائهٔ پنجم هـ . ق. وی از شاگردان
ابوجعفر طوسی و سیّد مرتضی است و از
دست سیّد در حلب نیابت داشت و از اینرو
او را خلیفةالمرتضی گفتندی. او راست:
کتاب کافی در فقه. و کتاب تقریب المعارف.
کتاب اشارةالسبق الی معرفةالحق در اصول
دین.