[ اَ بُرْ رِ ] (اِخ) فضل اللََّه (سید...) بن علی بن عبیداللََّه راوندی کاشانی. عالمی شیعی. بارع در فنون ادب و ماهر در علوم حدیث و فقه. ذکر او در کتاب سمعانی آمده است. سمعانی خود درک صحبت او کرده است. او راست: ضوءالشهاب در شرح کتاب شهاب. الموجزالکافی فی علم العروض و القوافی. نظم العروض للقلب المروض. پدر خواجهٔ طوسی از شاگردان اوست.