معنی و تعریف
[ بَ مَ سَ ] (اِخ) یکی از
دهستانهای بخش کهکیلویهٔ شهرستان بهبهان
است. این دهستان از شمال بدهستان بهمئی
سرحدی، از خاور به دهستان طیبی سرحدی،
از جنوب بدهستان طیبی گرم سیر و از باختر
به بخش جانکی محدود است و هوای آن
معتدل و اغلب ارتفاعات آن دارای معدن گچ
است. رودخانهٔ علا در این دهستان جریان
دارد. از ۴۰ آبادی بزرگ و کوچک تشکیل
شده و جمعیت آن در حدود ۶ هزار نفر است.
سکنهٔ این دهستان از دو تیره احمدی و
علاءالدین تشکیل میشود. زمستان در قشلاق
زندگی میکنند و در تابستان ییلاق میروند.
قراء مهم آن عبارت است از قلعه محمود، رود
سعه، دره نبیاب و مرکز این دهستان قلعه اعلا
می باشد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۶).