[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) نصرانی. ابن ابی الفرج بن ابی الخیر بغدادی. طبیبی جرائحی مقیم بغداد. مولد او به سال ۳۵۵ هـ . ق. بود. و او بعض تصرفات در مرهم باسلیقون و دیاخلیون کرده و مرهمی از سرب سوخته و موم و سفیداب ساخته که در سرطان و قروح خبیثه نافع می افتاده است. او عمری دراز کرد و در ۴۴۳ درگذشت. رجوع به تاریخ الحکماء ابن قفطی و نامهٔ دانشوران ج ۳ ص ۱۱ شود.