[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) عسقلانی. یکی از معاریف صوفیه. او در نیمهٔ دویم مائهٔ سوم هجری به بغداد میزیست و در اواخر همین مائه در یکی از قراء بغداد بدرود حیات گفت. رجوع به نامهٔ دانشوران ج ۳ ص ۱۰۲ و رجوع به نفحات الانس شود.