[ اَ بُلْ خَ ] (اِخ) ابن ابی السعودبن ظهیرهٔ شافعی مکی، ملقب به قطب الدین. در اواخر مائهٔ نهم و اوائل دهم هجری میزیست. او راست: جامعةالجواهر در مطلع کواکب ثابته و آن منظومه ای در بحر رجز است در ۷۷ بیت که بسال ۹۰۵ هـ . ق. نظم کرده است.