[ اَ بُلْ حُ سَ نِ سَ ] (اِخ) یکی از مشاهیر عرفا در مائهٔ چهارم هجری. مجاور مکه و معاصر و مصاحب شیخ سیروانی و ابوالعباس سهروردی و ابواسامه و ابوالخیر حبشی و ابوسعد شیرازی و شیخ محمد ساخری بود. و او را سیل دریافت و درگذشت. رجوع به نامهٔ دانشوران ج ۳ ص ۹۸ شود.