[ بَ هُ ] (ص نسبی) منسوب به بلهم. بل هم. مأخوذ از آیهٔ شریفهٔ{/B «أُولََئِکَ کَالْأَنْعََامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ » ۲۷-۳۱۷:۱۷۹/}(قرآن ۷/۱۷۹). رجوع به بلهم شود: اِنعام حق شناس که عامی نه ای بفضل دوری ز رسم و عادت اَنعام بلهمی.سوزنی.