[ اَ بُلْ حُ سَ ] (اِخ) علی بن عبداللََّه بن حسین بن جهضم. از مشایخ صوفیه در اواخر مائهٔ چهارم و اوائل مائهٔ پنجم هجری. اصل او از همدان و ساکن حرم بود و وی را ابن جهضم گویند و لقب او شیخ الحرم است. وی شاگرد کوکبی و شیخ جعفر خلدی است. به سال ۴۱۴ هـ . ق. در مکه درگذشت. او راست: کتاب بهجةالاسرار در شرح حالات صوفیه تا اوائل مائهٔ چهارم هجری. رجوع به نامهٔ دانشوران ج ۳ ص ۹۷ شود.