[ اَ بُلْ حُ سَ ] (اِخ) حُصْری. از عرفای مائهٔ چهارم هجری. از مردم بصره است و سپس به بغداد رفت و او را شیخ عراق می گفتند و شاگرد شبلی است. وفات او به سال ۳۷۱ هـ . ق. بود. رجوع به نامهٔ دانشوران ج ۳ ص ۹۹ شود.