[ اَ بُلْ حُ سَ ] (اِخ) احمدبن محمد السهیلی. وزیر ابوالعباس مأمون بن محمد خوارزمشاه. او مردی حکیم طبع و فضل دوست و کریم النفس بود. و از اینرو در دورهٔ او عمدهٔ حکمای بزرگ عصر همه بخوارزم گرد شده و در سایهٔ حمایت او و ابوالعباس مأمون پادشاه دانش پرور به رفاه و بی نیازی میزیستند و آنگاه که محمود غزنوی علمای دربار او را بغزنه طلب کرد و ابوعلی بن سینا و ابوسهل مسیحی رغبت پیوستن به خدمت محمود نکردند به اشارهٔ وزیر و هم خوارزمشاه پیش از بار دادن رسول محمود، ابوعلی و ابوسهل را پنهانی بگرگان فرستادند تا از آنجا به ری شوند و دیگران را چون ابوریحان و ابونصر و ابوالخیر که خود خواهان رفتن به دربار محمود بودند بغزنه فرستادند.