[ اَ بُلْ حُ سَ ] (اِخ) ابن عمر الدجیلی. طبیبی در نیمهٔ قرن چهارم به بغداد و او عمل دیوان رسائل المطیع باللََّه داشت و سپس محبوس گشت و آنگاه که عضدالدولهٔ دیلمی به بغداد شد وی را در جملهٔ محبوسین آزاد کرد. رجوع به نامهٔ دانشوران ج ۳ ص ۳۰ شود.