[ اَ بُلْ حَ سَ نِ خَ رَ ] (اِخ) علی بن جعفر یا احمد. از مردم خرقان بسطام. یکی از مشایخ کبار صوفیه. تولد او در ۳۵۲ و وفات روز سه شنبه دهم محرم ۴۲۵ هـ . ق. به هفتادوسه سالگی. کرامات بسیار از او نقل کنند. و بعضی گفته اند خرقان از قراء سمرقند است. دو رباعی ذیل از اوست: آن دوست که دیدنش بیاراید چشم بی دیدنش از گریه نیاساید چشم ما را ز برای دیدنش باید چشم گر دوست نبیند بچه کار آید چشم. * * * اسرار ازل را نه تو دانیّ و نه من وین حرف معما نه تو خوانیّ و نه من هست از پس پرده گفتگوی من و تو گر پرده برافتد نه تو مانیّ و نه من . و رجوع به ابوالحسن علی بن جعفر شود.