[ بِ / بُ ] (ع اِ) پارچهٔ پشمین قهوه ای برنگ طبیعی پشم که بمصرف تهیهٔ لباس روستاییان و زنان میرسد. قدک اعراب بادیه که تا پایین ساق آید و زمانیکه بسیار طویل باشد بنام «زبون» خوانده میشود. ج، بُشوت. و البسه الخولی بشتا قصرا ازرق الی رکبتیه و علیه بشت. (دزی ج ۱ ص ۸۸). || عبا یا عبای گشاد یا قطیفه ای که چون عبا بر دوش اندازند. (دزی ج ۱ ص ۸۸).