[ اَ بُلْ حَ سَ ] (اِخ) محمدبن حسین بن حسن بیهقی نیشابوری، معروف به قطب کیدری. عالم شیعی در قرن ششم، شاگرد ابن حمزهٔ طوسی. از کتب او شرح نهج البلاغه است به نام حدائق الحقائق که در سال ۵۷۶ هـ . ق. از آن فراغت یافته است و کتاب اصباح در فقه اثناعشری.