[ تَ ] (اِخ) نام قلعه ای بوده است محکم به ترشیز. (نزهةالقلوب). || نام محلی در مغرب باکو بفاصلهٔ پانزده هزار گز، و ایرانیان را در قدیم چندین آتشکدهٔ معروف در آنجا بوده است. در این محل چاه نفتی است با دهانهٔ بیضی بطول چهل گز که پیوسته در حال احتراق است و شعله های آتش از آن بیرون آید و گاه تا شش گز بالا رود. در اطراف این محل هر کجا زمین را گود کنند نفت در آن جمع شود، و چون کبریتی نزدیک زمین آتش زنند درحال زمین مشتعل گردد. || نام محلی کنار راه اصفهان بنجف آباد میان کلادان و امیریه به ۷۳۰۰ گزی اصفهان.