[ اَ بُلْ ؟ ] (اِخ) ابن محمد حقوری هرون، معاصر یمین الدوله محمودبن سبکتکین غزنوی. صاحب مجمع الفصحاء شهرت او را حفوری با فاء موحده آورده است و گوید از علمای آن عهد اعلم بوده. لکن در لغت نامهٔ اسدی در دو جا حقوری با قاف مثنّاة آمده است. او راست بنقل مجمع الفصحاء: تا بر گل تو نگشت پیدا عنبر از مشک زره نبود و از سیم سپر تا روی تو بر لب تو ننمود اثر در لاله نمک که دید و در پسته شکر. و بنقل اسدی: ای سرو کشمری سوی باغ سداهرا هرگز دمی نیائی و یک روز نگذری. ز سرشنی و طراز است مادر و پدرت مگر نبیرهٔ خان و نواسهٔ ترمی .