[ اَ بُلْ حُ رر ] (اِخ) بوالحرّ. در قطعهٔ ذیل از لبیبی نام این شاعر آمده است: قیاس... نْش چگونه کنم بیا و بگوی ایا گذشته به شعر از بیانی و بوالحر اگر ندانی بندیش تا چگونه بود که سبزه خورده بفاژد بهارگه اشتر.لبیبی. و در لغت نامهٔ اسدی بیتی از او برای کلمهٔ غازه شاهد آمده است: شرطم نه آنکه تیر و کمان خواهد شرط آنکه سرمه خواهد با غازه.