معنی و تعریف
[ اَ بُلْ اَ لَ ] (اِخ) ابراهیم بن
عبداللََّه. یکی از رجال دولت بنی اغلب. او
به سال ۲۱۹ هـ . ق. از دست بنی اغلب
حکومت صقلیه داشت و در آن وقت با روم
محاربات چند کرد و کشتی های روم
بگرفت و بجزایر اطراف ایتالیا لشکر فرستاد
و غنایم بیشمار به دست کرد و در سنهٔ ۲۲۳
مقارن وفات زیادةاللََّه بن اغلب از آن مقام
خلع و بافریقا شد.