معنی و تعریف
[ اَ بُلْ اَ ] (ع اِ مرکب)قسمی از ذوات الثدی بی ثنایا از نواحی
حارهٔ افریقیه و او را بر پوست موی خشن
است و خود حیوانی لیلی و حَذر و بطی ء و
گران با سری سخت دراز و بتفوزی نهایت
باریک و زبانی دودی شکل و بر قوائم او
ناخنانی تیز و آنان در لانه های گود که در
زمین کنند منزل دارند و غذا مور و موریانه
خورند و آن با زبان صید کنند و زبان آنان
را لعابی لازق و چسبنده است.