[ اَ اِ قِ ؟ ] (اِخ) شرف الدین ابراهیم بن عبدالرحمن. یکی از کتب او در انشاء و حسن خط معروف است و مولد او به قاهره است در سال ۵۷۲ هـ . ق. چندی کاتبی ابوبکربن ایوب و فرزندش ملک کامل می کرد و از حدیث و فقه شافعی بهره مند بود. در ۶۴۳ وفات کرد.