معنی و تعریف
[ اَ اِ ] (اِخ) ابراهیم بن ابی عون
احمدبن ابی النجم. یکی از خاندان آل
ابی النجم. ادیبی فاضل و در بغداد از اعیان
معاریف بشمار بود. او از اصحاب ابی جعفر
محمدبن علی شلمغانی معروف به ابن
ابی العزاقر است و به خدائی ابوجعفر
محمدبن علی شلمغانی معتقد بود. آنگاه که
ابن ابی العزاقر دستگیر شد او را نیز گرفتار
کردند و به ابواسحاق گفتند که بدو دشنام
گوید و خیو بر وی افکند او را ترس بگرفت
و بر خود بلرزید و از اینرو او را نیز با ابن
شلمغانی گردن زدند. از اوست: کتاب
النواحی فی اخبار البلدان. کتاب الجوابات
المسکته. کتاب التشبیهات. کتاب بیت مال
السرور. کتاب الدواوین و کتاب الرسائل. (از
ابن الندیم).