[ تَ شِ دِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) آتشی است که دهقانان پس از حصاد بر بازماندهٔ کشت زنند تا زمین قوت گیرد: فلک چون آتش دهقان زبان کین کشد بر من که بر ملک مسیحم هست مساحی و دهقانی. خاقانی.